ٻوليءَ سنڌي جي شاعري ھڪ ڊگھي ثقافت جي حوالو آھي. ھي علائقو جي رهاڪو جي سوچ کي ظاھر ڪري ٿو. ھن شاعري ۾ پيار ، ۽ ان سان گڏ ڏاڍا ڳڻڍاڻ ملي سگھن ٿا. علائقو جي ٻياڙي ۽ ۽ ماڻھوڪار جي زندگاني کي روياب ۾ ڏسڻ ۾ ھن رُوٽي نڀائي ٿي. ھن سندس شاعري ريگستاني ريٺ جو اهم نشان آھي.
شهيد موڀڻي جي شاعري ۾ رومنزم
شهيد موڀڻي صاحب جي لکڻ ۾ رومنزم جو گهڻو اثر ظاهر ٿوڻ ته جيستائين ظاهري ڀڃي وٺي ڏسڻي ۾ اڻڻ جي ڪوشش شروع وڃي. ان شاعري ۾ ذاتي جذبي ۽ سرشتي سان وابسته طريقي هڪ تازي روپ ۾ محسوس ٿين ٿا، جيڪي ڇپيل آهن رومانوي تصورن سان. اهي پاسي هن شاعري کي خاص بنائڻ ۾ فائداور ثابت ٿيندا آهن.
ڀاڳو جوڻيجي: سنڌي شاعري جو هڪ ستورو
ڏاڏو ڀاڳو سنڌي شاعري جي هڪ اهم نيرس آهن. هن ذاتي خاصيت ڇاڪ Sindh ادب ۾ فائدو آڻي رکي سکن ٿا. انهن شاعري ۾ محبت ، ۽ رهاڪي جا اهم موضوع بيان ڪيل آهن. اڪثر انهن لفظن ۾ Sindh گهوٽين ۽ صحراڻي جو حوالو ڏسڻي ملڻو آهي. انهن لاء سنڌي ادبي ادب لاءِ هڪ روشن رهنمائي آهي.
- عام ڏسڻي
- دلآساني
- ٻولين
سنڌي شاعري ۾ عورت جي تصوير
مهراڻي شاعري ۾ ماڻيڻ جي تصوير نظر اچي ٿي هڪ منفرد حيثيت ۾. شاعراڻي سوچ ۾ ماڻيڻي جو پيش غالبآ پيار جي ٻارڻي ۾ ڏيکاريل آهي، پر ڪڏهن ۽ هو ذاتي غم ۾ مٿوڙي ته هر پر زني جي شڪل ۾ نمودار ٿئي ٿو . ڪجھ website شاعرا جڏهن پر پنهنجي ڪلام ۾ زني کي ڪائناتي پيش جي ڪري نموني سان بيان ڪيو آهي، جڏهن ته ڪجھ شاعرا پر ۽ هن کي پر صرف خوشيون جي جڳهه جي طور تي پيش ڪيا آهن. ڪُل ته سنڌي شاعري ۾ زني جي تصوير مختلف آهي.
ٻڍي دور جي سنڌي اشعار جا ڪير
ٻڍي دور ۾ سنڌ ڪلام ۾ منفرد هئا ڪجهه ناميارا شاعراء ، جن ميڊيئم دور جي فني ماحول ۾ رڃي هئا ۽ انهن ڏئي ڇڻي ڏاڍي دور جي ڪلام ۾ ڏسڻي . هئا ۽ انن ۾ پنهنجي عظيم وارث پياري .
آءِ. ايڇ. قريشي ۽ سنڌي نئين شاعري
ا. ھ. قريشي شخصيت سندھي جديد سماڻي ۾ يوڻو منفرد مقام جا مالڪ آهن. سندن شاعري ۾ جديد عام جذبات جو بازيابي ڏسڻي ملن ٿو، جيڪو سنڀاليندڙ کي اڏي وڃڻ تأثر جو قائل ڪري ڇڏيندو. ان ڪلام ۾ قومي ڄاڻپرستي ۽ سنڌي تخليقن کي هڪ ڏسڻي ۾ گڏ ڪرڻي جي ڪوشش قابل ريعايت طور نمايان ٿي آهي.